| İçindekiler |
MİLLÎ EĞİTİM BAKANLIĞI TEFTİŞ KURULU’NUN TARİHÇESİ
Mustafa ATABEK MEB Başmüfettişi Teftiş (Denetim) genel anlamı ile bir kurumdaki iş ve işlemlerin belirlenen amaçlar ve yürürlükte olan mevzuat doğrultusunda saptanan ilke ve kurallara uygun olarak yürütülüp yürütülmediğinin tespitidir. Denetimin temel amacı; kurumun amaçlarının gerçekleştirilme derecesini belirlemek, daha iyi sonuç alabilmek için gerekli önlemleri almak ve sürekli geliştirmektir. Bu amaçla, kurumsal işleyiş bir bütün olarak, planlı ve programlı bir biçimde sürekli olarak izlenir, eksik yönler saptanır, düzeltilir, hataların yinelenmesini engellenmeye ve daha sağlıklı bir işleyiş gerçekleştirilmeye çalışılır. Eğitim denetimi ise öğrenmeyi daha etkili kılmak amacıyla, okulun işleyişini, öğretme sürecini doğrudan etkileyecek biçimde düzenlemektir. Okulun öğretme-öğrenme süreçlerini sürdürmeyi ve geliştirmeyi amaçlar. Çağdaş eğitimde denetim, öğretmeyi ve öğrenmeyi etkileyen etkenlerin tümünün değerlendirilmesi ve daha etkili bir öğretme-öğrenme ortam ve koşullarının hazırlanması işidir. Değerlendirmede kullanılan yöntemler de dahil, öğretme ve öğrenme sürecinde rol oynayan etkenlerin tümü, söz konusu değerlendirmenin kapsamına girmektedir. Bu değerlendirmenin nihaî amacı, eğitim sürecinin daha etkili kılınmasıdır. Çağdaş eğitim denetimi; bilimsel, amaçlı, düzenli, demokratik ve özendirici olmalıdır. Sonuç olarak çağdaş eğitim denetimi, teknik ve sosyal bir süreçtir. İnsan ve madde kaynaklarının etkili bir biçimde kullanılması ve geliştirilmesi amacıyla düzenlenir. Tanılama, değerlendirme ve geliştirme işlevlerini içerir . Eğitim ve denetimi, Tevhid-i Tedrisat Kanunun 1. ve 4. maddeleri, 1739 sayılı Millî Eğitim Temel Kanununun 56. maddesi (57. maddede belirtilen Askerî maksatlarla açılacak okullar hariç), 3797 sayılı Millî Eğitim Bakanlığının Teşkilât ve Görevleri Hakkında Kanunun 2. maddesi hükümleri uyarınca Millî Eğitim Bakanlığına verilmiştir. Millî Eğitim Bakanlığı denetim görevini Teftiş Kurulu Başkanlığı, ve illerdeki İlköğretim Müfettişleri Başkanlığı ve bu Başkanlıklarda görevli müfettişler aracılığı ile yerine getirmektedir. Bu husus Teftiş Kurulu Yönetmeliğinin 7/a maddesinde “Bakanlığın merkez, taşra, yurt dışı teşkilatı ile bağlı ve ilgili kuruluşların her türlü faaliyet ve işlemleri ile ilgili olarak denetim, inceleme ve soruşturma işlemlerini yürütmek, Bakanlığın gözlem ve denetimine tabi okul ve kurumlarda teftiş ve denetimlerde bulunmak” şeklinde yer almaktadır. Millî Eğitim Bakanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığının kuruluş ve tarihçesine bir göz atacak olursak: Kuruluş: Millî Eğitim Bakanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığı; a) Başkan, b) Başkan yardımcıları, c) Başmüfettişler, d) Müfettişler, e) Müfettiş Yardımcıları ve f) Teftiş Kurulu Bürosu (Bu büroda şube müdürleri ile yeter sayıda personel görevlendirilir)’ndan oluşup, doğrudan Bakana bağlıdır. Müfettişlere Bakan ve Başkan dışında, hiçbir yerden emir verilemez. Kurul, Bakan emri ve onayı üzerine, Bakan adına araştırma, inceleme, soruşturma, rehberlik, denetim görevlerini yerine getirir. Tarihçe:Teftiş Kavramı, Rüştiye mekteplerinin açılmasına bağlı olarak, 1838 yılında çıkarılan bir layihada; “Bu okulların meslekî yeteneklerini tespit etmek, öğretimi geliştirmek ve öğrencilerin daha iyi yetişmelerini sağlamak üzere görevlendirilecek memurlar tarafından teftiş edilmeleri...” şeklinde yer almış, 1847 yılında yayımlanan bir yönetmelikte; “Mektepleri teftiş etmek, hocalara yol göstermek üzere “Muin” (yardımcı) adı verilen elemanlar ...” görevlendirilmiştir. 1862 yılında Rüştiye ve Sibyan okullarını denetlemek üzere görevlendirilen memura, ilk defa müfettiş denilmiştir. 1869 yılında çıkarılan Maarif-i Umumî Nizamnamesinde “Muhakkik” ve “Müfettiş” terimleri yer almış, ancak bunlar Vilayet Maarif Meclislerinden görevlendirilmiştir. 1911 yılında yürürlüğe giren Maarif-i Umumiye Nezareti Merkez Teşkilatı Hakkındaki Nizamname ile merkez hizmetleri idare ve teftiş olmak üzere ikiye ayrılmış, müfettişlerin orta ve yüksek okul öğretmenleri arasından seçilmesi esası getirilmiştir. 1912 yılında hazırlanan yeni tüzükte, ‘Müfettiş-i Umumî’lik ibaresi yer almıştır. Bu tüzük ve çıkarılan yönetmelikte - bu yönetmelik Millî Eğitim Bakanlığının ‘genel teftişe’ ait ilk yönetmeliğidir- ve 1914 yılında yapılan ek düzenlemede Ortaöğretim ve Bakanlığa bağlı diğer kurumların denetiminde gözetilecek esaslar belirlenmiştir. 1923 yılında “Maarif Müfettişleri Talimatnamesi” yayımlanmış ve burada müfettişlik müessesesinin kuruluş, görev ve yetkileri ile teftişin esasları açıklanmış, “Teftiş Heyeti” ibaresi ilk defa kullanılmıştır. 1926 yılında 789 sayılı Maarif Teşkilat Kanununun yürürlüğe girmesi ile müfettişlerin hak, yetki ve görevlerine ilişkin bir yönetmelik hazırlanmış, burada Müfettiş-i Umumî yerine “Vekâlet Müfettişi” unvanı kullanılmıştır. Millî Eğitim Bakanlığının kuruluş kanununda, Teftiş Kurulu Başkanlığı tüzük ve yönetmeliğinde çeşitli tarihlerde değişiklikler yapılmışsa da teftişin yapısı ana hatları ile korunmuştur. 1993 yılında yayımlanan “Millî Eğitim Bakanlığı Teftiş Kurulu Tüzüğü” ve bu tüzüğe dayalı olarak aynı yıl çıkarılan “Millî Eğitim Bakanlığı Teftiş Kurulu Yönetmeliği” ile Teftiş Kurulunun görevleri, çağdaş bir yaklaşımla yeniden belirlenmiş, müfettiş alımları, yetiştirilmeleri, görevde yükselmeleri yeni esaslara bağlanmıştır. 1993 yılına kadar teftiş raporlarına veya kişisel başvurulara dayalı olarak yapılan atamalar yerine, 1993 yılında çıkarılan tüzük ve buna dayalı yönetmelikte; ilk atamada, yazılı ve sözlü olmak üzere iki aşamadan oluşan bir giriş sınavı getirilmiştir. Sınavı kazanan adaylar, müfettiş yardımcısı olarak göreve başlamaktadırlar. Üç yıllık müfettiş yardımcılığı sonunda yeterlik sınavını kazanan müfettiş yardımcıları müfettiş olarak atanabilmektedirler. Bu gün Teftiş Kurulu Başkanlığında (502) müfettiş kadrosu bulunmakla birlikte, (1) Başkan, (4) Başkan Yardımcısı (195) Başmüfettiş, (51) müfettiş ve (29) müfettiş yardımcısı olmak üzere toplam (280) müfettişle iki şube müdürü, (10) şef ve (22) memurdan oluşan bir kadro ile çalışmalarını sürdürmektedir. Not: Tarihçe ile ilgili olarak, MEB Teftiş Kurulu Başkanlığınca yayımlanan “İnceleme ve Soruşturma Rehberi” adlı kitaptaki bilgiler esas alınmıştır. Yararlanılan Kaynaklar:Aydın, Mustafa Çağdaş Eğitim Denetimi, Pegem Yayınları 3. baskı Ankara 1993 MEB Yayımlar Dairesi Başkanlığı Millî Eğitimle ilgili mevzuat 1., 2. cilt, MEB yayınları, 2.baskı Ankara 1999 MEB Teftiş Kurulu Başkanlığı İnceleme ve Soruşturma Rehberi, MEB yayınları, Ankara 2000
|
| İçindekiler |